Co liczymy w ciągu niwelacyjnym
W ciągu niwelacyjnym przechodzisz od reperu początkowego do reperu końcowego przez kolejne odcinki. Każdy odcinek ma przewyższenie i długość, a całość kontrolujesz przez porównanie wysokości końcowej obliczonej z wysokością katalogową reperu końcowego.
ΣΔh = Δh₁ + Δh₂ + ... + Δhₙ f_h = ΣΔh − (H_B − H_A) vᵢ = −f_h · sᵢ / Σs Δhᵢ(wyr.) = Δhᵢ + vᵢ gdzie: H_A = wysokość reperu początkowego H_B = wysokość reperu końcowego f_h = błąd zamknięcia ciągu sᵢ = długość odcinka vᵢ = poprawka przewyższenia odcinka
Kalkulator rozdziela błąd zamknięcia proporcjonalnie do długości odcinków. To praktyczny wariant dla pojedynczego ciągu, gdy nie budujesz jeszcze pełnej sieci wysokościowej z wagami obserwacji.
Kiedy ciąg jest wystarczająco wiarygodny?
Najpierw oceniasz dane terenowe: długości celowych wstecz/wprzód powinny być możliwie wyrównane, stanowiska stabilne, a odczyty powtarzalne. Dopiero potem patrzysz na błąd zamknięcia względem długości ciągu i wymagań konkretnej pracy.
Co zrobić, gdy błąd zamknięcia jest za duży?
Najpierw wróć do danych terenowych: zamienione znaki przewyższeń, literówki w wysokościach reperów, pomyłki kolejności punktów i niesymetryczne celowe są częstsze niż „tajemniczy” błąd obliczeniowy. Jeśli dane są poprawne, wtedy dopiero ma sens rozdział poprawek albo powtórzenie odcinka w terenie.